ecoaching, ontslag

Accepteer die dip na ontslag

Ontslag of veranderingen gaan gepaard met emoties. Omdat we gewend zijn aan steeds ‘iets nieuws’, heb je misschien het afweermechanisme ontwikkeld van ‘even bukken en het waait wel weer over’.  Als dit opeens niet zo blijkt te zijn – deze reorganisatie gaat jou écht treffen – kun je overvallen worden door allerlei stemmingen. Je loopbaan staat behoorlijk onder druk!

Boosheid en ongeloof. Verdriet of niets meer willen. Het hoort er allemaal bij. In principe doorloop je ‘de verandercurve’ ofwel de ‘rouwcurve’ volgens psychiater Kübler-Ross. Als mensen worden geconfronteerd met verlies zijn er namelijk een aantal fasen te herkennen die men doorloopt bij de verwerking: ontkenning, boosheid, vechten, depressie en aanvaarding.

Wat mij opvalt is dat we liever wat stappen overslaan en al snel ‘de mouwen gaan opstropen’, ‘er tegenaan gaan’ of ‘niet treuren, maar positief blijven’.

Ontslag? Geniet van je dip-dag!

Mijn ervaring is echter dat het doorleven van de moeilijke fasen (boosheid of depressie) je juist helpt om het verlies bij ontslag te aanvaarden. Tijdens mijn boventalligheidperiode riep ik regelmatig: “ik geniet van mijn dip-dag” als ik verdrietig was. Zo geef je lucht aan je emotie, maar vooral….  Er gaat geen energie verloren in het doen alsof het goed met je gaat.
Mijn omgeving wist wat er met me aan de hand was en ik mocht uiting geven aan het verlies. Verlies van hele dierbare collega’s, verlies van plezier in mijn werk, verlies van mijn zekerheden, verlies van de gezellige vrijdagmiddagen (hard werken én hard lachen). Het deed gewoon zeer en daar gaf ik ruimte aan.

Ik merk dat dit soms lastig is voor de mensen die ik begeleid. We leven in een maatschappij waarin alles mooi, leuk en top moet zijn. Als je dan ontslagen bent, moet je eigenlijk niet te lang treuren maar lekker actief, betrokken en enthousiast op zoek naar een leuke, enerverende en gave uitdaging. Dat klopt misschien wel, maar beter kun je eerst wat verdriet verwerken. En pas daarna met kracht en een twinkeling in je ogen aan het solliciteren gaan. Hoe lang dat duurt, kan voor iedereen anders zijn. Maar ik gun je dat je daar voldoende tijd voor krijgt/neemt.

Een paar tips die je wellicht kunnen helpen;

  • Krop je gevoelens niet op, maar geef ze ruimte. Praat erover, zodat een ander weet waar jij mee rondloopt.
  • ‘Moet’ in deze tijd niet te veel van jezelf. Voel wat goed voor jou is en volg dat gevoel of die stemming.
  • Accepteer de verschillende fasen en weet dat je uiteindelijk ook weer uit de put komt.
  • Kom je er zelf echt niet uit, of wordt de dip té zwaar voor je om te dragen, zoek dan hulp. Via veel (oud)werkgevers zijn er mogelijkheden voor begeleiding, via het UWV, via vrienden of je oud-collega’s. Je hoeft het niet alleen te doen!
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *